Τι είναι η ομοιοπαθητική?
Η Ομοιοπαθητική είναι μια θεραπευτική μέθοδος που πρώτος ο Ιπποκράτης την ανέδειξε σαν επιστήμη και η οποία βασίζεται στη χορήγηση της ουσίας εκείνης που μπορεί να παράγει συμπτώματα όμοια με αυτά που καλείται να θεραπεύσει.
Ο Σαμουήλ Χάνεμαν το 1814 ανακάλυψε τον τρόπο παρασκευής των Ομοιοπαθητικών στοιχείων (φαρμάκων) με τη χρήση ουσιών από το φυτικό, ζωικό και ορυκτό βασίλειο, από τις οποίες με διαδοχικές αραιώσεις αφαίρεσε τη χημική τους σύσταση. Στη συνέχεια, με μηχανικές κρούσεις, ενίσχυσε την ενεργειακή τους δύναμη, καθιστώντας τις ακίνδυνες αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Η πρώτη γραπτή αναφορά για την ομοιοπαθητική είναι πανάρχαια, από το 1.400 π.Χ., και αναφέρει ότι ο Μελάμπους θεράπευσε τη στειρότητα του Ιφίκλου με τη σκουριά του μαχαιριού από το οποίο είχε τραυματιστεί.
Ποια είναι η διαφορά της Ομοιοπαθητικής με την Ιατρική που όλοι γνωρίζουμε;
Η συμβατική ιατρική δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως ενιαία οντότητα αλλά σαν μηχανή αποτελούμενη από διαφορετικά εξαρτήματα. Η αντιμετώπιση εστιάζει στα σωματικά συμπτώματα (και όχι στη βαθύτερη αιτία τους) και πραγματοποιείται με τη μέθοδο της καταστολής (καταπίεσης). Η συμβατική επιστήμη δηλαδή δεν αναγνωρίζει ότι το σώμα μας εκδηλώνει την παθολογία στην προσπάθεια αποσυμφόρησης του συναισθηματικού κόσμου, η διατάραξη της ισορροπίας του οποίου αποτελεί το βαθύτερο αίτιο της σωματικής ασθένειας. Με βάση τις προτεραιότητες που ο ίδιος ο οργανισμός θέτει, η ισορροπία του συναισθηματικού επιπέδου μας είναι ό,τι πιο σημαντικό για τη διατήρηση μιας αρμονικής σχέσης του οργανισμού μας με τη φύση. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη σημασία του, αρκεί να σκεφτούμε π.χ. ότι ο συναισθηματικός πόνος είναι τόσο ισχυρός που αρκετοί συνάνθρωποι μας έχουν βάλει τέλος στην ζωή τους κάτω από το βάρος της συναισθηματικής πίεσης, κάτι που δεν συμβαίνει με τον σωματικό πόνο.
Αναγνωρίζοντας την «παρά την φύσιν» χημική κατασταλτική δράση που εξαπολύεται ενάντια στο σώμα μας με τη χορήγηση συμβατικών φαρμάκων, δεν θα έπρεπε να αναρωτιόμαστε γιατί σήμερα υπάρχει τέτοια έξαρση των χρόνιων ανίατων ασθενειών που όλο και πιο συχνά εμφανίζονται ακόμα και από την παιδική ηλικία. Ωστόσο η συμβατική ιατρική καταλαμβάνει το χώρο της και κρίνεται αναγκαία και απαραίτητη σε αρκετές περιπτώσεις. Η θετική διάθεση για συνεργασία των δύο συστημάτων θα είχε να επιδείξει τα καλύτερα δυνατά οφέλη και οι σημερινοί γιατροί στην πλειοψηφία τους αναγνωρίζουν αυτή την ανάγκη.
Για την Ομοιοπαθητική Αντίληψη «δεν υπάρχουν ασθένειες αλλά Άνθρωποι που ασθενούν», όπως διατύπωνε ο ιδρυτής της Σαμουήλ Χάνεμαν, ή, όπως είχε ειπωθεί πολύ νωρίτερα, «αν θέλεις να θεραπεύσεις έναν άνθρωπο θεράπευσε πρώτα την ψυχή του» (Πυθαγόρας). Ο κάθε άνθρωπος είναι ένας ξεχωριστός κόσμος που τον συνθέτουν τρία επίπεδα, το σωματικό, το συναισθηματικό και το νοητικό. Στόχος του οργανισμού είναι να προστατευθεί το επίπεδο που διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο. Όταν υπάρχει μια εσωτερική διαταραχή, ο οργανισμός μας θυσιάζει τα λιγότερο σημαντικά μέρη του προκειμένου να εξοικονομήσει την ενέργεια που του χρειάζεται, αρχίζοντας από την επιφάνεια του σώματος (δέρμα). Στη συνέχεια η διαταραχή, αν δεν αποκατασταθεί, κατευθύνεται προς το εσωτερικό, οδηγώντας στην προσβολή του ψυχικού και νοητικού επιπέδου.
Πώς παρεμβαίνει θεραπευτικά ο Ομοιοπαθητικός;
Ο Ομοιοπαθητικός παρατηρεί και αφουγκράζεται με προσοχή το σύνολο των συμπτωμάτων του ανθρώπου και με τη βοήθεια ενός λεπτομερέστατου ιστορικού προσπαθεί να εντοπίσει την κατάλληλη θεραπευτική ουσία, το λεγόμενο Όμοιο Πάθος, που δεν είναι ίδιο για τον καθέναν μας αλλά επηρεάζεται από τα ατομικά χαρακτηριστικά, τις προσωπικές ιδιαιτερότητες και τα σωματικά συμπτώματα που χαρακτηρίζουν τον κάθε πάσχοντα. Τα χαρακτηριστικά αυτής της ουσίας μπορεί να προέρχονται από μια κληρονομική προδιάθεση ή να μας επηρεάζουν από την εμβρυακή κατάσταση (π.χ. κάποιο σοκ της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη) και να μας ακολουθούν σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Μπορε ί επίσης να τα αποκτήσουμε μετά από ψυχικές εντάσεις, κακή διατροφή, σωματική καταπόνηση, χρήση χημικών φαρμάκων, χρήση ναρκωτικών ουσιών κ.ά.
Τα συμπτώματα που βλέπουμε να εμφανίζονται δεν είναι η ασθένεια, όπως συνηθίζεται να λέγεται, αλλά η αντίδραση του αμυντικού μηχανισμού (ανοσοποιητικό σύστημα). Λαμβάνοντας την ΟΜΟΙΑ ουσία (σε ενεργειακή υφή, αφού το μέρος που πάσχει δεν αποτελείται από υλικά στοιχεία) ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ η θεραπευτική δύναμη. Για να το κατανοήσουμε καλύτερα αυτό, πρέπει να σκεφτούμε ότι το συναισθηματικό και ψυχικό επίπεδο, όταν πάσχουν, δεν μπορούν να θεραπευτούν με τη χρήση υλικής φαρμακευτικής ουσίας, γιατί τα ίδια δεν αποτελούνται από ύλη, άρα είναι απροσπέλαστα σε αυτήν.Μόνο οι ουσίες που είναι συντονισμένες σε ενεργειακό επίπεδο με την νόηση και το συναίσθημά μας μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματική επίδραση σε αυτά τα άυλα επίπεδα. Και μόνο τότε ο μηχανισμός αυτοθεραπείας που διαθέτει ο οργανισμός μας, μηχανισμός που είναι και ο πλέον αποτελεσματικός, ενεργοποιείται και εξομαλύνει τις διαταραχές αποκαθιστώντας την υγεία.
Είναι προληπτική αγωγή η Ομοιοπαθητική;
Η αξία οποιασδήποτε θεραπευτικής προσέγγισης βρίσκεται στην πρόληψη. Σε περιόδους όπου νιώθουμε αυξημένη ένταση ή γενικότερα παρατηρούμε ότι κάτι έχει διαφοροποιηθεί αρνητικά μέσα μας ή στη ζωή μας, καλό είναι να επισκεπτόμαστε έναν ομοιοπαθητικό.
Καλό θα ήταν επίσης να αναζητήσει κανείς την Ομοιοπαθητική όταν το πρόβλημα βρίσκεται στην αρχή ακόμη της έκφρασής του. Διότι όταν το πρόβλημα σωματοποιείται πλέον (εκδηλώνεται δηλαδή ως σωματική ασθένεια) η προϋπάρχουσα συναισθηματική κατάσταση -που αποτελεί και τον γενεσιουργό παράγοντα- έχει εδραιωθεί ήδη στον οργανισμό από καιρό. Σε αυτή την περίπτωση ο ασθενής σταδιακά έχει χάσει την οξυδέρκειά του, έτσι θεωρεί ότι η αρνητική αίσθηση, από την οποία νιώθει ότι κυριαρχείται, είναι και η δεδομένη ιδιοσυγκρασιακή του πραγματικότητα (πιστεύει δηλαδή λαθεμένα ότι «έτσι είναι» ο χαρακτήρας του). Αν μάλιστα στη συνέχεια καταφύγει στα χημικά φάρμακα για να αντιμετωπίσει τη σωματική ασθένεια, το σώμα δηλητηριάζεται, δεδομένου ότι ο οργανισμός αντιστέκεται στην καταστολή. Αν επιμένουμε να καταστέλλουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε δυσχεραίνεται ακόμη περισσότερο το έργο της αυτοθεραπευτικής διαδικασίας, που επιτυγχάνεται με την ενίσχυση της ζωτικότητας του οργανισμού από το «Όμοιον Πάθος» (το ομοιοπαθητικό φάρμακο). Όλα αυτά όμως μπορούν να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη ευκολία από τον ομοιοπαθητικό θεραπευτή, αν αντιμετωπιστούν εγκαίρως.
Σε ποιες περιπτώσεις θα προτείνατε Ομοιοπαθητική θεραπεία;
Μπορούν να θεραπευτούν πάρα πολλές παθήσεις. Πρόκειται για όλες τις περιπτώσεις εκείνες όπου ο οργανισμός μπορεί να επανέλθει στην αρχική υγιή κατάσταση, εφόσον του παρέχουμε την ενέργεια που χρειάζεται για το σκοπό αυτό. Μόνο η ανεπανόρθωτη φθορά οργάνων και γενικότερα οι ανεπιστρεπτί οργανικές και ιστικές αλλοιώσεις, όπως συμβαίνει στα τελευταία στάδια των χρόνιων νοσημάτων, δεν μπορούν να αποκατασταθούν.
Τις περισσότερες φορές μετά τη λήψη του φαρμάκου και μαζί με την υποχώρηση του συμπτώματος που μας οδηγεί στον θεραπευτή, αρκετοί ασθενείς παρατηρούν ότι έχουν υποχωρήσει και άλλα συμπτώματα τα οποία υπήρχαν σε χαμηλότερη ένταση. Αυτό είναι η απόδειξη ότι το Όμοιον Πάθος δεν εστιάζει στο σύμπτωμα αλλά βελτιώνει το σύνολο του οργανισμού. Φυσικά η Ομοιοπαθητική δεν μπορεί να διορθώσει ένα κάταγμα ή να υποκαταστήσει κάποιες βαριές χειρουργικές επεμβάσεις, συμβάλλει όμως δυναμικά συντομεύοντας το χρόνο αποκατάστασης.
Τι πρέπει να γνωρίζει κάποιος όταν κάνει Ομοιοπαθητική θεραπεία;
Ο ασθενής πρέπει να γνωρίζει ότι συχνά στις χρόνιες περιπτώσεις τις πρώτες ημέρες μετά τη λήψη του φαρμάκου μπορεί να εμφανιστεί μια ελαφρά επιδείνωση των συμπτωμάτων και κυρίως εκείνων που βρίσκονται σε καταστολή.
Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να τον ανησυχήσει, διότι οφείλεται στον τρόπο που δρουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Όπως προαναφέραμε, στις συμβατικές θεραπείες ο οργανισμός αντιστέκεται στην κατασταλτική αγωγή, συνεπώς την αντιμετωπίζει σαν απειλή, άρα η όποια βελτίωση είναι φαινομενική και επιβαρύνει τον οργανισμό μέσω της καταπίεσης που του ασκεί. Είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι η αυτοθεραπευτική διαδικασία θα αρχίσει να λειτουργεί μόνο αν ο οργανισμός απαλλαγεί από την πιο πρόσφατη παθολογία, η οποία είναι η καταστολή μέσω των φαρμάκων. Έτσι παρατηρείται μία έξαρση των συμπτωμάτων που κατέστειλαν τα συμβατικά φάρμακα, αυτό που θα λέγαμε θεραπευτική αντίδραση, που είναι προσωρινή και απαραίτητη για την αποθεραπεία του πάσχοντος. Οπωσδήποτε πάντως σε αυτές τις περιπτώσεις ο ασθενής θα πρέπει να ενημερώνει το θεραπευτή του και να μην καταλήγει μόνος του σε απλοϊκά συμπεράσματα.
Η Ομοιοπαθητική, παρότι είναι απλή στην κατανόηση, είναι πολύ δύσκολη στην εφαρμογή της. Το πιο δύσκολο μέρος της αφορά την υπομονή του θεραπευτή, που συχνά μπορεί να απειλεί και τη σχέση του με τον ασθενή, καθώς ο τελευταίος πολλές φορές μπορεί να είναι πιεστικός για την αποκατάστασή του. Ο θεραπευτής πρέπει να υπακούει στις αρχές και τους νόμους της Ομοιοπαθητικής μεθόδου και όχι σε έναν επιβλαβή για τον πάσχοντα συναισθηματισμό ή στην ανάγκη του ιδίου για οικονομικές απολαβές. Αυτό που ταλανίζει την ανθρωπότητα σήμερα είναι οι χρόνιες ασθένειες που συνεχώς αυξάνονται, με την κατάθλιψη σταδιακά να κυριαρχεί, σαν αποτέλεσμα της απώλειας των ηθικών αξιών, της συναισθηματικής μας αλλοτρίωσης και απομόνωσης.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να γνωρίζουμε για τα Ομοιοπαθητικά φάρμακα;
Τα Ομοιοπαθητικά σκευάσματα, λόγω της ενεργειακής τους υφής είναι πολύ ευαίσθητα. Γι’ αυτό η λήψη τους πρέπει να γίνεται το πρωί 30 λεπτά πριν το πρωινό, όταν το στομάχι είναι άδειο, αφού έτσι δεν καταστρέφονται οι ιδιότητες τους από τις οσμές των τροφών (αντιδότηση). Τα σκευάσματα δεν πρέπει να εκτίθενται στον ήλιο, τη ζέστη, την υγρασία, το κρύο, σε μέρη που υπάρχουν έντονες οσμές ή κοντά στην ακτινοβολία των κινητών και ασύρματων τηλεφώνων.
Επίσης ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει να έρχεται σε επαφή με συγκεκριμένες ουσίες που εμποδίζουν, αναστέλλουν ή σταματούν τη δράση των Ομοιοπαθητικών φαρμάκων (αντίδοτα), όπως είναι η καφεΐνη, η μέντα, η καμφορά, η ναφθαλίνη, το νέφτι και γενικότερα να προσπαθήσει να απαλλαγεί από εμμονές με τις έντονες γεύσεις.
Πώς παρασκευάζεται ένα Ομοιοπαθητικό φάρμακο;
Οι αρχικές ουσίες που χρησιμοποιούνται μπορεί να προέρχονται από φυτά, ορυκτά ή ζώα. Οι ουσίες αυτές δενυφίστανται καμιά χημική επεξεργασία και λόγω της ενεργειακής τους υφής δρουν κυρίως ως ποιότητα και όχι σαν ποσότητα. Δεν περιέχουν ούτε ίχνος της αρχικής τους ουσίας και δεν παρουσιάζουν καμία παρενέργεια, ενώ η αυξημένη δραστικότητά τους είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Η συνεχής αραίωση της ουσίας καθιστά το Ομοιοπαθητικό Φάρμακο αβλαβές. Η δόνηση με μηχανικό τρόπο, ταυτόχρονα με την αραίωση, επιτρέπει στο φάρμακο να συντονίζεται με τα βαθύτερα και αόρατα για την αισθητική αντίληψη της όρασης στρώματα του ανθρώπου (συναισθηματικό-νοητικό) και να δρα δυναμικά στα επίπεδα αυτά.
Αρκετοί ισχυρίζονται ότι αυτό που δρα θεραπευτικά είναι η αυθυποβολή;
Αυτό δεν αληθεύει διότι με την Ομοιοπαθητική θεραπεύονται με επιτυχία βρέφη που δεν είναι δυνατόν να επηρεάστηκαν από μία επίδραση placebo. Το ίδιο καλά αποτελέσματα έχει η ομοιοπαθητική στα ζώα, αλλά και στα φυτά, όπως αποδεικνύουν πειράματα που γίνονται σε αυτόν τον τομέα.
Ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούν οι Θεραπευτές που ασκούν την Ομοιοπαθητική;
Η εκπαίδευση και κατάρτιση του ομοιοπαθητικού θεραπευτή πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από την Ευρωπαϊκή Ομοιοπαθητική Ομοσπονδία (European Council for Classical Homeopathy).
Παγκοσμίως η Ομοιοπαθητική είναι ανεξάρτητος θεραπευτικός κλάδος και ασκείται από πτυχιούχους -ιατρούς και μη- με συγκεκριμένα κριτήρια σπουδών. Αυτοί που την καταξιώνουν είναι εκείνοι που την κατανοούν, ασχολούνται επιμελώς με τους ασθενείς τους, και την ασκούν αυτούσια.
Το άρθρο προσέφερε ο Χρήστος Κόντης, Κλασικός Ομοιοπαθητικός
Κέντρο Εναλλακτικών Θεραπευτικών Εφαρμογών (ΚΕΘΕ) e-mail:olistic@otenet.gr
